De Arnhemsche Fayancefabriek werd in 1907 opgericht door de gebroeders Klaas en Jacob Vet. De werkplaats produceerde tot 1934 sier- en luxe gebruiksaardewerk en staat vooral bekend om de modellen met zogenaamd lineair decor, beschilderd met sierlijke lijnen, op roomwitte ondergronden en afgewerkt met een mat glazuur.

Nadat hun eerste fabriek in Purmerend was afgebrand, vestigden de broers zich aan de Amsterdamseweg te Arnhem. Enkele modellen en decorontwerpen hadden de brand overleefd en deze werden vooral in de vroege periode veel gebruikt. De producten waren sterk beïnvloed door de sierlijke modellen van Rozenburg en van plateelbakkerij De Distel, waar Klaas leerling was geweest.

De fabriek is befaamd om het gebruik van matglazuur –in 1902 ontwikkeld bij De Distel- op een roomwitte ondergrond. Deze modellen zijn in een symmetrische stijl gedecoreerd met sterk gestileerde bloemmotieven, stippen en lijnen. Daarnaast fabriceerde men donkere decors, voorzien van een glanzend glazuur, waarop de minder gestileerde decors juist asymmetrisch werden aangebracht.

Vanwege de hoge productiekosten ging men in de jaren 30 over op de productie van gebruiksaardewerk met een stroomglazuur. De economische crisis dwong de fabriek uiteindelijk te sluiten in 1934.

De hoogte van de vazen is 28 cm.
De vazen verkeren in een uitstekende staat en zijn gemaakt omstreeks 1910.

Het bericht Stel vazen Arnhemsche Fayance Fabriek verscheen eerst op Laseur Antique.

Het sculptuur met basement is 15 lang en 10 cm hoog.

Het bericht Art Deco vide de poche verscheen eerst op Laseur Antique.

Eind 19de-eeuws.

De hoogte is 66 cm.

Het bericht Meissen etagère verscheen eerst op Laseur Antique.

Hieronder nog informatie over de fabriek.
De hoogte is een forse 54 cm.
De vaas verkeert in een uitstekende staat.

In 1898 richt de Goudse pottenbakker Adrianus Jonker samen met Egbert Estié uit Purmerend de ‘Plateelbakkerij Zuid-Holland, E. Estié & Co’ op. Estié bracht zowel zijn vakkennis als materialen in voor een bedrag van ƒ 5000,- en Adrianus Jonker leverde een kapitaal van ƒ 9000,-. Het nieuwe bedrijf kocht voor ƒ 25.000 de aardewerkfabriek ‘Het Hert’ van de familie Jonker aan de Raam te Gouda. In 1903 wordt de samenwerking tussen Jonker en Estié ontbonden en wordt B.J.C. Hoyng de nieuwe eigenaar. De naam wordt gewijzigd in ‘N.V. Plateelbakkerij Zuid-Holland’, in de volksmond ‘Plazuid’ genoemd, in de laatste jaren van het bestaan van de fabriek vaak PZH. In 1930 verkrijgt het bedrijf het predicaat Koninklijk en de officiële naam wordt dan ‘N.V. Koninklijke Plateelbakkerij Zuid-Holland’. Het bedrijf gaat zich toeleggen op jugendstil keramiek.

Tijdens de wereldtentoonstelling van 1915 in San Francisco de Panama-Pacific International Exposition – exposeerde Plateelbakkerij Zuid-Holland in het ‘Palace of Varied Industries. Samen met vijf andere kunstaardewerkfabrieken – de Arnhemsche Fayance Fabriek,
De Porceleyne Fles, De Distel, St.Lukas en de Fabriek van Brouwer’s Aardewerk – hadden zij een gezamenlijk expositieruimte gehuurd. Na de succesvolle tentoonstelling werd het aardewerk uit de Rhodian-lijn zelfs door een Amerikaanse tussenhandelaar verkocht. Deze Edmond Torlotting had een showroom aan de West 23rd Street in New York; onder de naam ‘Gouda ware’ – als tegenhanger van het bekende zeventiende-eeuwse Delftware – adverteerde en verkocht hij met succes het mat-plateel van Plateelbakkerij Zuid-Holland in de Verenigde Staten.

.

Het bericht Imposante vaas van Zuid-Holland verscheen eerst op Laseur Antique.

In 1925 exposeerde hij op de Wereldtentoonstelling in Parijs die naam gaf aan Art Deco. Zijn vroegere werken betroffen grotere bloem- en figuurpatronen, vaak in rijke kleuren en ze verschenen op verschillende producten zoals vazen, asbakken, dozen en schalen. Zijn latere, geometrische ontwerpen onderscheidden hem als een grote creatieve emaillant van de Art-decostijl. Ze zijn te herkennen aan gestileerde patronen in de kleuren blauw, rood, oranje en geel, geaccentueerd met zwarten.

Fauré overleed in 1944.
Dit is een mooi voorbeeld van zijn expressieve kleurenpracht die zo mooi op het koper ligt.

De hoogte is 15 cm en verkeert in een uitstekende staat en is gesigneerd.

Het bericht Geëmailleerde vaas Camille Fauré Art Deco verscheen eerst op Laseur Antique.

Met het intreden van de art deco stijl kwam de nadruk meer te liggen op strakheid en vormgeving. Het hoefde allemaal niet langer met de werkelijkheid te kloppen. Een van de belangrijkste punten waarop beide stijlen verschillen is de manier waarop ze technologie omarmen. Gestimuleerd door de maatschappelijke ontwikkelingen van die tijd is mechanisatie een factor van betekenis bij art deco. Bij art nouveau speelt dit nog geen rol. In de late jaren van de Art Nouveau en de beginperiode van de Art-decostijl lopen de kenmerken van beide stromingen in elkaar over en zijn ze daardoor minder goed uit elkaar te houden.

Het bericht Art Deco hert van Lucienne Bloch verscheen eerst op Laseur Antique.

Het bericht Zilveren potpourri Art Deco verscheen eerst op Laseur Antique.

De Rozenburg fabriek bestond van 1883 tot 1914 en wordt gezien als de meest belangrijke kunstaardewerk fabriek van Nederland.

Vogels op Nederlands aardewerk worden weinig aangeboden.
Dit is een prachtig voorbeeld van de Nederlandse Art-Nouveau.
We zien een expressionistisch kleurpalet en een vogel met uitgespreide vleugels omringt door sierlijke klaprozen.
De bruine ondergrond, de zogenaamde scherf is goed zichtbaar.
De vaas is gemaakt in 1898.

De hoogte van de vaas is 23 cm hoog.

Het bericht Rozenburg vaas met vogel jaar 1898 verscheen eerst op Laseur Antique.

Het beeld stelt een beer voor die druk op zoek is naar iets te eten.
Het beeld is gemerkt met Barye en heeft een mooie patina.

Al tijdens zijn studie begon Barye met sculpturen van exotische dieren, de animalierbronzen. Hij maakte hiervoor eerst uitvoerige schetsen, in de Jardin des plantes.
Op de Salons exposeerde hij niet alleen beelden, maar ook dierstudies, uitgevoerd in aquarel, want niet alleen was hij beeldhouwer, maar ook een verdienstelijk (landschap)schilder en aquarellist.

Barye maakte vooral naam met zijn beeldhouwwerken. Zijn sculpturen beelden vaak energieke wilde dieren uit, die er soms gevaarlijk uitzien. Men kan aan deze beelden zien, dat Barye veel verstand had van anatomie. Hierdoor kon hij als geen ander beweging suggereren en daardoor zijn deze sculpturen zo realistisch. Soms plaatste Barye zijn beesten in een mythische context, omdat hij anders als kunstenaar niet serieus genomen werd.

Rond 1840 kwam Barye in contact met verscheidene kunstenaars, onder meer met Decamps, Jules Dupré en Théodore Rousseau, die hem introduceerden in het gezelschap van de School van de Barbizon , dat regelmatig in Barbizon schilderde. Zijn aquarellen vonden weinig weerklank bij het publiek, maar werden wel zeer gewaardeerd door Eugene Delacroix  en andere kunstenaars. Barye exposeerde zijn schilderijen nooit, deze konden alleen bewonderd worden door bevriende kunstenaars.

Theseus en de Minotaurus

In 1847 nam Barye het initiatief tot het oprichten van een Salon Indépendant, waarvan Honoré Daumier , Decamps, Jules Dupré, Jacque, Jeanron en Ary Scheffer deel uitmaakten. Na 1860 was hij steeds vaker in de omgeving van Barbizon te vinden. In 1867 huurde hij een huis aan de Grande Rue in Barbizon.

Barye werd in 1854 professor in het tekenen van dieren aan het Zoölogisch Museum in Parijs. Op 72-jarige leeftijd werd hij gekozen tot lid van de Académie des Beaux-Arts  in Parijs en in 1869 volgde zijn benoeming tot buitengewoon lid van de academie in Brussel. Barye overleed op 79-jarige leeftijd in Parijs.

Het bericht A.L. Barye bronzen scultuur van een beer verscheen eerst op Laseur Antique.

In een verlaten pakhuis in het centrum van Den Haag start in 1883 de plateelbakkerij Rozenburg naar het voorbeeld van De Porceleyne Fles in Delft. Men wil de traditie van het legendarische blauw-witte aardewerk nieuw leven inblazen. Die plannen veranderen echter twee jaar later radicaal met de komst van sierkunstenaar Theodoor Colenbrander (1841-1930). Onder zijn leiding produceert de fabriek opzienbarende schotels, kommen, vazen en kaststellen die exotisch van vorm en grillig van decoratie zijn. Colenbranders vrije werkwijze en kleurgebruik zijn uniek. Bij Hendrik Willem Mesdag en andere schilders van de Haagse School is dit aardewerk zeer geliefd.

De komst van directeur Jurriaan Kok (1861-1919) brengt ook het beschilderde eierschaalporselein, dat Rozenburg in 1900 niet alleen internationale roem, maar ook het predicaat ‘Koninklijke’ oplevert. De verfijnde decoraties sieren de ragfijne vaasjes en serviezen met hun organische vormen van het zeer dunne, doorschijnende beenderporselein.

De geschiedenis van Rozenburg is verbonden met de namen van Colenbrander en Kok. Het is echter ook de fabriek waar kunstenaar Jan Toorop (1858-1928) zijn monumentale reliëfs maakte en waar architecten, aannemers en particulieren patroontegels, gedenk- en reclametableaus bestellen. In de topjaren werken er zo’n honderd plateelschilders, maar de hoge investeringen, de toenemende concurrentie en een conservatief creatief beleid leiden uiteindelijk in 1917 tot het faillissement.

Rozenburg produceerde tegels en tegeltableaus naar beroemde schilders.
Wat veel mensen niet weten dat deze schilders soms ook in de fabriek werkten en schilderden.
H.W.Mesdag heeft ook nog in de fabriek werk uitgevoerd.

Dit bijzondere schilderij is naar een origineel van Jacob Maris en is uitgevoerd in 1904.
Het getuigd van een schitterende kwaliteit.
De lijst om de tegel is origineel en gemaakt van eikenhout met schitterende profielranden.

De hoogte is 32 cm.

Het bericht Rozenburg Den Haag ingelijste tegel verscheen eerst op Laseur Antique.